Likdoorn

 

Harde likdoorn

Dit is een verharde naar binnen gegroeide eeltkern in de vorm van een kegeltje, met de punt in de huid gericht.

Meestal ontstaat de likdoorn in het centrum van een eeltplek, als gevolg van langdurige plaatselijke wrijving en druk en omdat daar de celgroei het grootst is. Deze eeltkern zal extra druk uitoefenen op de zenuwuiteinden en daardoor pijn veroorzaken. Als verdediging kan zich een vochtzakje vormen tussen de opperhuid en de lederhuid.  Bij aanhoudende druk kan de huid zelfs in een ontstekingstoestand terechtkomen.

 

Meest voorkomende plaatsen:

  • op de hamer- of klauwteen.
  • onder de voet t.h.v. kopjes van de middenvoetbeentjes.
  • buitenkant kleine teen.

Mogelijke oorzaken:

  • slecht passende schoenen.
  • lichaamsgewicht.
  • door slecht functioneren van voet of tenen
  • weerstand van de grond (dunne zolen).

Zachte likdoorn

De zachte of weke likdoorn bevindt zich bijna altijd tussen de tenen. Het is een zachte eeltvlek met daarin een pijnlijke kern. 

Deze pijnlijke eeltkern ontstaat door voortdurende kneding van de huid tussen twee uitsteeksels van vergroeide botjes in de teenkootjes. Vaak wordt het ontstaan van dit kwaaltje bevorderd door transpiratievocht dat niet kan verdampen.